แผ่นป้ายที่ใช้ตรวจสายตาคืออะไร?

เคยสงสัยมั้ยครับว่าเวลาเราไปตรวจวัดสายตา มักจะมีแผ่นป้ายตัวเลข หรือบางที่จะเป็นการฉายภาพตัวเลขลงบนฉากรับแสง แล้วให้เราอ่านตัวเลขแต่ละขนาด เขาทราบได้อย่างไรว่าสายตาเราเห็นได้ดีหรือผิดปกติแค่ไหน

เคยสงสัยมั้ยครับว่าเวลาเราไปตรวจวัดสายตา มักจะมีแผ่นป้ายตัวเลข หรือบางที่จะเป็นการฉายภาพตัวเลขลงบนฉากรับแสง แล้วให้เราอ่านตัวเลขแต่ละขนาด เขาทราบได้อย่างไรว่าสายตาเราเห็นได้ดีหรือผิดปกติแค่ไหน

ก่อนอื่นต้องขอเกริ่นซักนิดเกี่ยวกับเรื่องความสามารถในการมองเห็น (Visual Acuity หรือ VA)   เนื่องจากค่าความสามารถในการมองเห็นนั้น เป็นเรื่องเกี่ยวกับระบบการหักเหแสงของดวงตา ซึ่งเรารับรู้ได้ แต่ไม่สามารถจับต้องได้ จึงจำเป็นต้องกำหนดเกณฑ์ในการตรวจวัดขึ้นเพื่อให้เกิดความเป็นมาตรฐาน วัดผล และพิสูจน์ได้

ใช่แล้วครับ!!! แผ่นป้ายตัวเลขนั้นก็คือ อุปกรณ์มาตรฐานที่ใช้วัดความสามารถในการมองเห็นนั่นเอง

แผ่นป้ายมาตรฐานที่ใช้ในการทดสอบความสามารถในการมองเห็นนั้นมีหลากหลายแบบครับ แต่ที่นิยมใช้กันแพร่หลายที่สุดคือ สเนลเลน ชาร์ท (Snellen Chart) 

 

640px-Snellen_chart.svg

 

สเนลเลน ชาร์ท (Snellen Chart) คือแผ่นป้ายที่มีตัวอักษร หรือตัวเลขหลายขนาดตั้งแต่ตัวใหญ่ลดหลั่นขนาดลงมาเรื่อยๆ และจะมีตัวเลขกำกับด้านท้ายเป็นตัวเลขเศษส่วน โดยความหมายของมันก็คือ

ตัวเศษ คือ ระยะทางที่ตัวอักษรหรือตัวเลขตั้งอยู่ห่างจากตัวผู้กำลังถูกทดสอบ ณ ขณะนั้น แล้วยังสามารถเห็นตัวอักษรหรือตัวเลขนั้นๆได้ (หน่วยเป็น ฟุต)

ตัวส่วน คือ ระยะทางที่ตัวอักษรหรือตัวเลขตั้งอยู่ห่างจากตัวผู้ถูกทดสอบที่มีค่าสายตาปกติ แล้วยังสามารถเห็นตัวอักษรหรือตัวเลขนั้นๆได้ (หน่วยเป็น ฟุต)

 

จะสังเกตุได้ว่าตัวเลขตัวเศษนั้นจะเป็นค่าคงที่ที่ 20 ฟุต เหตุผลก็คือ ตำแหน่งมาตรฐานในการตรวจวัดค่าความสามารถในการมองเห็นตามมาตรฐานสากลก็คือ ที่ระยะ 20 ฟุต ดังนั้นแผ่นป้ายตรวจวัดนี้จะต้องวางอยู่ในตำแหน่งห่างจากผู้ถูกทดสอบไป 20 ฟุตเสมอครับ

ยกตัวอย่างเช่น  

ตัวอย่างที่1  นาย A เป็นผู้รับการทดสอบ สามารถอ่านตัวอักษรได้ถึงบรรทัด 20/20 ซึ่งก็คือตัวอักษรที่ดีที่สุดที่นาย A สามารถเห็นได้ที่ระยะ 20 ฟุต เท่ากันกับผู้ถูกทดสอบที่สายตาปกติมองเห็น หมายความว่า สายตาของนาย A ปกติ

ตัวอย่างที่2  นาย B เป็นผู้รับการทดสอบ สามารถอ่านตัวหนังสือถึงบรรทัด 20/100 ซึ่งก็คือตัวอักษรที่ดีที่สุดที่นาย B สามารถเห็นได้ที่ระยะ 20 ฟุต แต่ผู้ถูกทดสอบที่สายตาปกติสามารถมองเห็นได้ที่ระยะทาง 100 ฟุต หมายความว่า ตัวอักษรขนาดที่คนสายตาปกติจะสามารถเห็นได้ตั้งแต่ระยะห่าง 100 ฟุต แต่นาย B ต้องเข้าไปใกล้ถึงระยะ 20 ฟุต จึงจะสามารถเห็นได้ หมายความว่า สายตาของนาย B แย่กว่ามาตรฐานนั่นเอง

ตัวอย่างที่ 3  นาย C เป็นผู้รับการทดสอบ สามารถอ่านตัวหนังสือถึงบรรทัด 20/10 ซึ่งก็คือตัวอักษรที่ดีที่สุดที่นาย C สามารถเห็นได้ที่ระยะ 20 ฟุต แต่ผู้ถูกทดสอบที่สายตาปกติสามารถมองเห็นได้ที่ระยะทาง 10 ฟุต หมายความว่า ตัวอักษรขนาดที่นาย C สามารถเห็นได้ตั้งแต่ระยะห่าง 20 ฟุต แต่คนที่สายตาปกติต้องเข้าไปใกล้ถึงระยะ 10 ฟุต จึงจะสามารถเห็นได้ หมายความว่าสายตาของนาย C ดีกว่ามาตรฐานครับ

 

ทีนี้เราก็สามารถวัดผล และแยกแยะ ได้อย่างมีมาตรฐานแล้วครับว่า คนไหนสายตาดีกว่ากัน หรือ ใครมีปัญหาสายตาหรือไม่มี ครับ ^^

 

ชาคริต เลิศถวิลจิร

Doctor of Optometry